Дзень памяці Хатынскай трагедыі

<font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">22 сакавіка 1943 года былі спалены жыхары гэтай беларускай вёскі. </font><font style="vertical-align: inherit;">Сярод 149 загінуўшых 75 дзяцей.</font></font>

<font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">Мемарыял "Хатынь" – даніна памяці ўсім загінуўшым падчас Вялікай Айчыннай вайны, трагічны напамін аб жахах вайны.</font></font>

<font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">Гісторыя Хатыні</font></font>

<font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">Мемарыял "Хатынь" — даніна памяці каля 3 млн. беларусаў, якія загінулі падчас Вялікай Айчыннай вайны. </font><font style="vertical-align: inherit;">Ён размешчаны за 54 км на паўночны ўсход ад Мінска ў Лагойскім раёне  </font></font><font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">Мінскай вобласці</font></font><font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;"> .</font></font>

<font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">Да фатальнага дня 1943 года Хатынь была звычайнай мірнай беларускай вёскай, якая налічвала 26 двароў. </font><font style="vertical-align: inherit;">Раніцай 22 сакавіка за 6 кіламетраў ад яе партызаны абстралялі нямецкую аўтакалону. </font><font style="vertical-align: inherit;">У перастрэлцы загінуў нямецкі афіцэр. </font><font style="vertical-align: inherit;">Неўзабаве пасля гэтага Хатынь акружылі карнікі. </font><font style="vertical-align: inherit;">Яны сагналі ў свіран старых, жанчын, дзяцей, замкнулі і падпалілі. </font><font style="vertical-align: inherit;">У агні загінулі 149 чалавек, у тым ліку 75 дзяцей.</font></font>

<font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">З ахопленай полымем будынка жывым удалося вырвацца толькі аднаму 56-гадоваму Іосіфу Камінскаму. </font><font style="vertical-align: inherit;">Ён паспрабаваў вынесці і свайго параненага сына, але не здолеў яго выратаваць.</font></font>

<font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">Гісторыя Хатыні не ўнікальная. </font><font style="vertical-align: inherit;">Падчас Другой сусветнай вайны былі спалены жыўцом 628 беларускіх вёсак. </font><font style="vertical-align: inherit;">186 з іх так і не былі адноўлены.</font></font>

<font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">Хатынь стала сімвалам трагедыі беларускага народа. </font><font style="vertical-align: inherit;">У 1969 годзе ў памяць аб усіх загінуўшых беларусах на месцы былой вёскі быў адкрыты мемарыял.</font></font>

<font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">Мемарыяльны комплекс "Хатынь" – трагічны напамін аб жахах вайны. </font><font style="vertical-align: inherit;">Гэта адно з найбольш шанаваных мясцін у Беларусі.</font></font>

<font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">Мемарыял паўтарае планіроўку загінулай вёскі.</font></font>

<font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">У цэнтры комплексу размешчана 6-метровая бронзавая скульптура "Непакорны". </font><font style="vertical-align: inherit;">Вобраз мужчыны з мёртвым хлопчыкам на руках створаны ў памяць пра Іосіфа Камінскага і яго сына.</font></font>

<font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">Чорная пліта-дах адзначае месца, дзе знаходзіўся свіран, у якім спалілі жыхароў Хатыні. </font><font style="vertical-align: inherit;">Побач іх брацкая магіла, на якой размешчаны сімвалічны вянок памяці са словамі наказа мёртвых да жывых.</font></font>

<font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">На месцы кожнага з 26 спаленых дамоў - помнік-зруб, унутры якога абеліск у выглядзе печкавай трубы з звонам. </font><font style="vertical-align: inherit;">Званы звоняць кожную гадзіну. </font><font style="vertical-align: inherit;">На кожным абеліску - дошка з імёнамі спаленых жыхароў дома.</font></font>

<font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">За дамамі-помнікамі - Могілкі вёсак. </font><font style="vertical-align: inherit;">Сюды са 185 спаленых вёсак, якія так і не адрадзіліся, былі прывезены урны з зямлёй, і створаны сімвалічныя могілкі.</font></font>

<font style="vertical-align: inherit;"><font style="vertical-align: inherit;">Побач з Могілкамі вёсак – Сцяна Смутку, жалезабетонны блок з нішамі, у якіх знаходзяцца мемарыяльныя пліты з назвай 66 найбуйнейшых лагераў смерці і месцаў масавай гібелі людзей. </font><font style="vertical-align: inherit;">Завяршае мемарыял плошчу Памяці, у цэнтры якой растуць 3 бярозы, якія сімвалізуюць жыццё, на месцы чацвёртай - Вечны агонь, сімвал загінуўшых у гады вайны жыхароў Беларусі. </font><font style="vertical-align: inherit;">Побач Дрэва жыцця са спісам 433 вёсак, спаленых акупантамі і адроджаных пасля вайны.</font></font>